Seminars/bijscholingen voor therapeuten / Cursussen voor niet professionals


Training DROP technieken in de voetreflexologie

Dynamisch, Relaxed, Objectief en Precies
Anatomisch en ergonomisch gezien beter, met meer effect en gemakkelijker, maar vooral met veel minder (in)spanning in de werkende hand. De techniek koppelt een optimale ergonomie aan een groot effect doordat de huid niet verschuift ten opzichte van het er onderliggende weefsel en de reflexzones heel precies geraakt worden. Peesontstekingen behoren tot het verleden.

Inhoud van de training
• We analyseren bekende en minder bekende (ontspannings)grepen, en optimaliseren de uitvoering ervan.
• We oefenen de specifieke DROP duim- en vingerloop.
• We besteden aandacht aan de steun van de voet door de steunhand en de niet werkende vingers of duim van de werkhand.
• We bestuderen de Somatotopie van de drie dimensionale reflexologie van Henrik Hellberg.
• We doen Adem- en ontspanningsoefeningen om een goede evenwichtige zithouding te ervaren, de noodzakelijk basis van de DROP.

Er wordt voor optimale trainingsmogelijkheden gewerkt in kleine groepen.
De duur van de totale training is 3x 2 dagen.

Bij voldoende vaardigheid in de DROP is het mogelijk examen te doen en een certificaat te verkrijgen.

Ontwikkeling
De technieken, gebruikt in de reflexzone-therapie, hebben zich de laatste tien jaar snel ontwikkeld. De ontspanningstechnieken en duim- en vingerloop
van de Ingham methode blijft de basis, maar de aanpassingen van Hanne Marquart daarop, de technieken van Froneberg, gebruikt om de
neuroreflextherapie uit te voeren, en de ART technieken van Tony Porter zijn, om er een paar te noemen, belangrijke uitbreidingen en stappen
voorwaarts. 1k heb ze allen toegepast en met name getoetst op hun efficiëntie, hun mogelijkheid om precies te werken en op de spierspanningen die
nodig zijn in hand en arm om ze uit te voeren. Dit heeft me bezig gehouden van het begin af aan, vanaf de tijd dat ik van Dwight Byers de reflexologietechnieken leerde. Door mijn eigen artrosehanden en daarna door mijn opleiding in de adem- en ontspanningsmethode van Dixhoom heb ik constant gezocht naar 'de techniek', waarbij minimale spierspanning nodig is. Het inzicht dat in verschillende lagen in de voet gewerkt moet worden, op versehillend weefsel, groeide ondertussen, maar kreeg een impuls toen ik Henrik Hellberg leerde kennen en in aanraking kwam met zijn idee van de driedimensionale reflexologie. Het kwartje viel en mijn techniek in ontwikkeling kreeg zijn beslag en de naam DROP.

Het is Dynamisch en Relaxed, omdat er vanuit een ontspannen zithouding, vanuit de basis met het hele lichaam gewerkt wordt. De algehele spierspanning in het lichaam wordt zo geminimaliseerd. De houding van de handen, de duim en de vingers is anatomisch gezien zo 'logisch', dat tijdens het uitvoeren van de DROP techniek ook daar de spanningen minimaal kunnen zijn. Peesontstekingen en andere aandoeningen in de handen van de therapeut komen hierdoor niet mee.

Objectief, omdat het weefsel, ongeacht of het gaat om de huid, het bindweedsel, het spierweefsel of het periost, door de maximaal ontspannen duim- of vingertop optimaal beoordeeld kan worden door de therapeut. Die wordt daardoor minder afhankelijk van de 'subjectieve' gevoelswaarneming van de cliënt.

en Precies, omdat de technieken zo uitgevoerd worden dat precies die reflexzone behandeld wordt of precies die gewrichten uitgenodigd worden zich te ontspannen, die we ook willen. De handeling wordt met andere woorden optimaal gecontroleerd.

Perspectief
Het valt te verwachten dat in 3x een 2-daagse training al het genoemde aan bod kan komen. 1k ben echter geen voorstander van een programma afwerken, maar train op basis van het proces in een groep. Hierdoor kan het zijn dat niet alles even uitvoerig aan bod komt. het rendement blijkt zo meestal toch voor alle deelnemers groter. De trainingen worden gegeven met tussenpozen van ongeveer 3 maanden om oefentijd te hebben. Na ieder training zullen de deelnemers een beschrijving ontvangen van de techniek van de handgrepen die geoefend zijn. Ervaring leert dat om de DROP 'goed' te beheersen 6 dagen training niet altijd 'genoeg' is, maar het doel is in eerste instantie je eigen manier van werken anatomisch/ergonomisch gezien gemakkelijker te maken en effectiever. Om kennis te maken met de techniek kan in eerste instantie alleen voor de eerste 2 dagen ingeschreven worden.

Als de DROP redelijk beheerst wordt kan een extra training in het objectief diagnosticeren van de voet waardevol zijn.


Tot 2003 heb ik de seminars over de basiszithouding en de Byers technieken, die ik gaf, gescheiden gedaan. Nu ik de techniekkant meer toespits op de door mij op basis van de Byers duimtechniek ontwikkelde techniek DROP, doe ik beide tegelijk tijdens een seminar, waardoor er een betere opbouw kan ontstaan. Het met succes toepassen van deze duim- en vingertechniek is sterk afhankelijk van de mate van ontspannen werken van de therapeut. Door de combinatie van het werken aan een ontspannen basiszithouding en het werken met de DROP - techniek zal dit duidelijk worden. Hoewel dat individueel verschillend is is het mijn ervaring dat in het algemeen drie seminars nodig zijn een en ander werkelijk te beheersen, maar de huidige opzet maakt dat er na één seminar al mee te werken zal zijn.

De seminars worden gehouden in Groningen en in het midden van het land. Voor overnachting kan gezorgd worden. Op uitnodiging van een reeds of ad hoc gevormde groep of vereninging is natuurlijk elke willekeurige plaats mogelijk.

De Seminars zullen steeds uit twee dagen bestaan te weten: een vrijdag en zaterdag of een zaterdag en zondag. Als U belangstelling hebt informeer dan naar de data en prijzen en U kunt vanzelfsprekend ook contact zoeken voor verdere informatie. U kunt dat doen per: telefoon 050 3128500 of per e-mail info@thijsversteegh.nl


Voor de meest recente omschrijving van de DROP techniek van mijn hand verwijs ik naar mijn recente lezing voor de ICR te Amsterdam 'The DROP vision'. Hieronder laat ik een eerdere beschrijving volgen die in het nederlands is, terwijl ik voor het belang van de goede basiszithouding graag verwijs naar het artikel 'de Basishouding van de therapeut en Adembewustzijn'.

De DROP techniek
De Duimtechniek is een techniek die practisch door iedereen toegepast wordt. De basistechniek is ontwikkeld door Eunice Ingham. Het wordt wel de carterpillar, de rupstechniek genoemd. Er zijn natuurlijk in al de verschillende scholen varìaties op de oorspronkelijke techniek ontstaan en dat is prima. Er zijn echter ook veel aftreksels van de juiste IIR techniek en dat is jammer. Deze juiste duimtechiek is belangrijk in dit verhaal, omdat we die nodig hebben voor de techniek die ik op basis hiervan ontwikkeld heb.

Dynamisch, Relaxed, Objectief en Precies zijn de sleutelwoorden die erbij horen,
de DROP techniek dus.

De verschillen tussen de rups en de DROP teclniek kunnen klein lijken, maar zijn in wezen heel essentiëel. De rupsbeweging wordt alleen met de duim gemaakt en het contact met de reflexzone wordt door het lopen gelegd. Het. distale kootje van dc duim is daarbij gebogen. Juist het feit dat de duim gebogen is tijdens het ‘druk'moment maakt de situatíe niet ideaal. Een gebogen voorwerp moet om dezelfde druk te kunnen weerstaan/uitoefenen sterker zijn dan een recht voorwerp, als de druk min of meer in de lengte-as uitgeoefend wordt. Om deze sterkte in de duim te bereiken, is dus meer spierspanning nodig dan als we met een rechte duim zouden werken. De drukrichting is bovendien verre van zoveeI mogeIijk in de Iengte-as, wat de benodigde spierspanning nog groter maakt. Iedere onnodige spanning in de duim, hand en onderarm genereert een even onnodige spanning elders in het lichaam. Hoe meer spanning er in de hand en arm is hoe minder tastgevoeligheid er in de vingers zal zìjn bovendien. Al met al is de vraag of het nìet beter kan een gerechtvaardigde vraag. Het ìs een kwestie van goede mechanica.

De duim kan vanzelfsprekend niet in de ‘ideale' rechte positie gcbruikt worden. Een vloeiende voortbeweging zou niet meer mogelijk zijn. Bovendien zonder steun en hefboomwerking van de vingers zou de duim wat stuurloos zìjn. De goede middenweg is nu de voet vast te pakken alsof je een glas pakt. De duim en vingers zijn nu minimaal en gelijkmatig gebogen.De arm is daarbij iets opgetild. Om nu ín de reflexzone te gaan wordt de krommïng van vingers en duim het zelfde gehouden, terwijl de arm zakt. De pols moet nu wel buigen en de duim gaat richting vingers in zijn eigen lengte-as het weefsel in.

Tijdens het rups-lopen verschuift de huid van de voet steeds iets ten opzichte van het onderliggende weefsel, waardoor het geraakte punt ‘vaag' wordt.. Bij de DROP techniek ga je in een rechte lijn het weefsel in, zodat dc verschuiving niet plaats vindt en de `touch' dus accurater is. Neem daarbij de grotere gevoeligheid in de duimtop door de lagere spierspanning en het wordt duideIíjk dat zoweI de therapeutische als de diagnostische mogelijkheden tijdens het werk vergroot zijn. Voor de voortbeweging van de duim is een goede rupsbeweging onontbeerlijk, vandaar dat dat de basìs blijft. Steeds voordat de zone ‘geraakt' gaat worden, dus na elke ‘stap' moetechter de uitgangspositie ingenomen worden zoals boven beschreven. Om dit alles optimaal te kunnen uitvoeren is een goede zithouding van groot belang. De ‘goede' zithouding houdt namelijk een minimale basisspierspannïng in. En bijkomend voordeel van deze DROP techniek is dat niet langer de laterale zijde van de duim gebruikt hoeft te worden, zoals de IIR leert, om peesschede- en zenuwontstekingen in de hand te vermijden. We kunnen zonder gevaar de top, díe over het algemeen gevoeliger is dan de zijde gebruiken. De sleutelwoorden Relaxed en Precies van DROP zullen voor zich spreken nu. Dynamisch mogelijk ook, maar ik wil daar nog even op ingaan. De goede zithouding met de bijbehorende minimale spanning houdt in dat je in je eigen centrum zit, waarbij het gevoel van stevig zitten vaak groot ìs, maar dat feitelijk niet het geval ìs. Je schommelt om je middelpunt en bent zo om te duwen. Elke armbeweging zal een tegenbeweging nodig hebben in het lijf om in balans te blijven. Je hele lijf werkt mee. Het is niet meer je arm die het ‘doet' maar je werkt vanuit je basis. Objectíef is een wat lastiger begrip. Er zijn twee instrumenten om een reflexzone die behandelíng behoeft op te sporen. De éne ís de drukgevoeligheid van de zone, de andere de feitelijke toestand van het weefsel van de zone. Het eerste kan alleen de cliënt aangeven en hoe gevoelíg het is is van faktoren in die cliënt afhankeIijk. Dat noem ik ‘subjectíef'. De feitelijke toestand kunnen we zelf constateren. Dat kan visueel, maar met je eígen vingergevoelìgheid is vaak nog meer te constateren. Iedere reflexzonetherapeut zal die ervaring ook wel al hebben. Dit noem ik ‘objectief' ìn tegensteliìng tot de subjectìeve waarneming van de cliënt. Bovendíen zal een collega het ook waar kunnen nemen.

Voor de Vingertechniek, die we o.a. bíj het cervicale gedeelte van de Spina op de voet, het proximale grote teenkootje, gebruiken, geldt hetzelfde als voor de duim. Het plaatje dat een en ander verduidelijken moet, laat de vingertechniek zien. Voor de duimtechniek staat de duim natuurlijk iets anders ten opzìchte van de vingers, maar het principe ìs hetzelfde en de pijlen kunnen dan ook op vergelijkbare wijze tegengesteld ín de hand en de duim getekend worden.